-

Gedichten geschreven door mijn dochter Sabrina ( met toestemming) van momenten uit haar leven.

Tekening Sabrina
Scheiden
Tekening Sabrina 2

Knuffelkaartje

Sabrina

Gedichten en waarheden door sabrina (mijn dochter)

Een scheiding als kind meegemaakt, in dichtvorm opgeschreven.
Dat doet ze blijkbaar net als ik (mooi)

Nu is ze volwassen en veel geleerd, scheiden doet lijden
Voor alle partijen.
Maar ze is zo gegroeid, ze begeleidt nu zelf gezinnen.
We hebben op elkaar geoefend… en op de situatie
Ze is een pracht mens geworden met heel veel wijsheid…

Iedereen is iemand…
Er gebeuren soms dingen in het leven,
Die ik helemaal niet zou willen beleven.
Dingen waarvan je denkt waarom al die pijn
Waarom moet het nou zo zijn.
Dan denk je: ik geef liever liefde dan dat ik pijn heb
Je zou willen dat de hele wereld hetzelfde zou denken
Zodat iedereen elkaar liefde zou schenken.
En toch, iedereen die denkt dat, maar voert niets uit
Omdat ze zelf niet weten dat ze zo denken
Maar als iedereen , zelfs de ergste crimineel, even in zijn
Of haar hart zou kijken, zou het anders zijn.
Ieder mens heeft liefde en kan liefde geven
Alle mensen zijn gelijk
Gelukkig maar…

Anders was er van de hele wereld niets terecht gekomen…

Sabrina, april, 1994

Het is een magere troost

Dat alles moet verdwijnen
En ik je hoe dan ook op 'n keer
Toch zou moeten missen
Bijvoorbeeld door de dood
Ik hou van jou, al kunnen we
Waarschijnlijk niet meer
Worden wat we vroeger waren
Of dachten te zijn
Geen verhalen over afkeer, over
Waarzin of grote trouw
Ik verlang naar toen
Terwijl ik ouder wordt
Ik denk nog veel aan jou

Ik voel me soms zo alleen

Wie deelt met mij m'n stil geween.
Ik heb vrienden genoeg, begrijp me niet verkeerd
Maar die ene speciale persoon.
'T loopt altijd verkeerd
Ligt het aan mij, trek ik 't aan.
Waarom moet ik het keer op keer weer laten gaan?
Steeds weer dat verdriet
Want 't meteen vergeten kan ik niet
Dan denken dat je erover heen bent
Maar toch weer terug vallen bij elke
Herinnering eraan, of het horen
Van die o zo bekende stem of 't zien van die persoon
Waar heb ik het toch steeds aan verdient
Misschien mijn verdiende loon

'T kan me niet schelen wat andere ervan denken.

Ik hou van je, en wil je terug.
Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk.
Maar ik ga je niet dwingen
Dus laat je met rust
In de hoop dat jij de eerste stap zet
Je zei dat je nog steeds voor me voelde
Dat is wederzijds,geloof me
Maar waarom zijn we dan niet bij elkaar.
Ik kan en wil dat niet begrijpen
Wat wil je nou?
Je was zo lief voor me
Waar is toch die jongen op wie ik gek ben geworden…….

Zoveel vrienden, en toch zo alleen

Je mist die ene arm om je heen, dat luisterend oor
Dan een stem die zegt: ik begrijp je hoor.
Vertrouw op mij ik laat je niet gaan.
Samen zullen we sterk staan.
Alleen,
Je wilt het uit schreeuwen.
Zeggen : zie je 't niet ik heb pijn.
Maar je kan 't niet
Ik los 't zelf wel op
Maar 't gemis blijft
Ben ik de enige die geen liefde krijgt.
Ligt het aan mij, en trek ik 't aan
Waarom moet ik 't keer op keer weer laten gaan
Ik wil niet alleen staan.
Zoveel vrienden en toch zo alleen.

Je bent op deze wereld gekomen

Om te ervaren en te leren
Om liefde te krijgen en weer door te geven
Maar streep jezelf niet weg
Denk ook aan jezelf
Vergeet ook niet om heel veel
Van jezelf te houden
Pas dan kun je andere helpen
En van andere houden
Durf om hulp te vragen
Sluit niet je ogen voor jou probleem
Durf te vragen

Kijk me aan en ik begrijp je woordeloos

Stukje bij beetje breek ik door die muur
Die muur waarachter jij je verschuilt maar niet voor mij
Want ik ga het winnen.
Ik confronteer jou
Jij negeert mij
Afwerend hef jij je handen op
Ik kom te dichtbij
Ik zie jou o zo rustige uiterlijk
Ik voel jou o zo bange innerlijk
Ik duw die handen weg
En pak je stevig vast
'N kleine tegenstribbeling
Voor mij een overwinning
Je geeft je gewonnen
Mijn reis naar diep in jou hart is nu begonnen.

Het leven is hard

Vol bittere smart
Als je kijkt naar al die
Oorlogen met wapens en gewonden.
Is dit het leven waard
Je leeft maar een keer
Hoor je vaak
Maak er dan ook iets van,
Vergal het niet.
Laat je kans niet liggen grijp
Hem met beide handen.

Bang voor afwijzing

Bang dat je misschien niet het antwoord geeft wat ik verwacht
Bang dat je me niet begrijpt.
Hulp aan iemand vragen
Wil ik niet , ze snappen 't niet
Dit is denk ik iets wat ik alleen moet doen.
Als ik mezelf al niet begrijp
Hoe kan iemand anders mij dan begrijpen.
Nee, ik moet hier zelf uit komen hopen dat het lukt.
Alsjeblieft, ik voel me rot
Help me

'N eenheid

Sluit je handen in elkaar
En je hebt een eenheid.
Pak iemand stevig vast en druk hem tegen je aan
En je hebt een eenheid
2 personen die in elkaar smelten
Dat wil iedereen
Je kunt zeggen ik heb die handen
Om die eenheid te kunnen vormen
Maar je hebt ook die andere eenheid nodig.
Om die andere eenheid te kunnen vormen is er nog iemand nodig.
Zoek die iemand in plaats ervan weg te lopen.
Dan zul je zien dat niet alleen de eenheid van je handen maar ook
De eenheid die je met die andere persoon moet vormen heel fijn aanvoelt..

Het leven is een groot vooroordeel

Mensen stellen het zich voor zonder te weten hoe 't echt is.
Maar ze willen 't niet kennen.
Misschien bang voor de waarheid?
Bang dat ze 't mis hadden
Dat 't toch niet zo erg is als zij dachten.

Als je 't even niet ziet zitten

Als je 't even niet meer wil
Geef dan 'n harde wil
Geluid hoeft 't echt niet te maken.
Want 't zal me toch diep in m”n hart raken.

Lieve Oma,

Ik weet dat u nu gelukkig bent
En dat 't zo beter is
Maar begrijp dat ik u ontzettend mis.
In mijn gedachten leeft u voort.
En weet dat u nog steeds bij ons blijft en hoort.
Lieve, lieve oma,
Vergeten zal ik u niet en zal vechten tegen dit zere verdriet

Mijn kerstmisgevoel

Dat vind ik wel heel moeilijk om uit te leggen, ik zal het zo duidelijk mogelijk proberen.
Voordat mijn ouders gescheiden waren was het altijd best wel gezellig. Nu ik alleen met mijn moeder ben is het wat minder. Mijn moeder doet echt haar best maar ik mis bij zulke feestdagen gewoon iets. Iedereen hoor je over hoe gezellig kerst gaat worden met hun gezin . Dat vind ik best wel erg. Ik heb 't hartstikke leuk met mijn moeder daar niet van…

Wij gaan met de kerst met zijn tweeën uit eten. Je ziet daar hele gezinnen zitten. Dat doet best wel zeer als ik eerlijk moet zijn. Eerste kerstdag ben ik bij mijn vader en die heeft een vriendin. Dus 't is een beetje verdeeld. En ook met oudejaarsavond om 12uur, we wensen elkaar en wat anderen in de straat gelukkig Nieuwjaar en gaan dan binnen naar wat vuurwerk kijken. (We durven allebei geen vuurwerk af te steken).

We drinken wat en dan loop ik even buiten rond, naar wat vrienden en dan naar bed en terwijl anderen nog tot diep in de nacht doorfeesten. Dus met zulke feestdagen voel ik me soms best wel eenzaam en ik ben ook dan wel jaloers op anderen. Maar ik ben erg gelukkig met mijn moeder en we hebben het gezellig.

Einde Sabrina dec. 1994

Ik mis je…

Verwijten vallen
Tranen stromen
Ik kan je eigenlijk niet missen
Hoe woedend ik ook ben
En angstig
Maar ik heb vooral pijn
Zo'n pijn
Het verscheurt me
Ik loop je alleen maar voor de voeten
Maar nog steeds heb ik hoop
Misschien is dit wel het ergste
Ik mis de medelijdende woorden
Verwijten vallen
Tranen stromen
Ik kan je eigenlijk niet missen

Sabrina 1996

Kerstgedachte…

Zomaar een wens voor een alleenstaande medemens.

Gedachten aan kerst en nieuwjaarsdagen, ze komen en gaan voorbij vol met vragen, iedereen is weerdruk in de weer. Een boom, wit licht, en liefst veel mensen om ons heen. Familie en gezinnen worden samengevoegd, kerst en nieuwjaar is samenzijn met veel eten en een lekker glaasje wijn. Ieder wordt snel gebeld… wij bij jou, of hier bij mij? Even kijken…dat alleenstaand eenzaam mens, die nodigen wij uit dat is vast zijn of haar wens. Eigenlijk zielig, die is altijd alleen!...laat maar hij of zij zegt toch altijd nee. Een alleenstaande voelt dit zuiver aan, al die medelijdende blikken, zogenaamde gelukkige gezinnen, nee…laat mij maar niet gaan. Eigen schuld dikke bult…zou ieder zeggen. Ik zet dit jaar maar geen kerstboom, ik doe gewoon helemaal niets. Het is toch maar voor mezelf alleen, voor mij geen gelukkige kerstdroom, ik blijf maar zielig lekker alleen. Mijn zelfmedelijden stijgt tot aan de top, en klim mijn eenzame stoel op, volgens mij moet ik hier doorheen. Ik wil graag alleen zijn met mijn stil geween.

Bij elke knallende pijl, gaat mijn diepste ziele smart onder de bijl.

Alleen zijn doet zo'n vreselijk pijn, elk alleenstaand mens weet wat ik voel en bedoel.

Zoveel familie om je heen, en toch voel je je diep alleen. Je verlangt alleen maar naar die arm om je heen, die troost en zegt juist nu mag en ben je niet alleen.

Dit heeft een doel, zegt mijn hele gevoel, ik ren nu naar dit doel.

Het is genoeg en mooi geweest!! Naar de bliksem dat klote gevoel!

Als je zover denkt en bent, laat het dan maar los, laat maar gaan je bent eerst zover moeten komen. Zover moeten gaan is heel ver hier vandaan… vanuit je tenen is al je verdriet en angst moeten komen, dag en nachtmerries lopende band dromen.

Doorlopende voorstelling…met in de zaal maar ene stoel, mijn stoel jou stoel, onze stoel, kijkgeld nihil…is geestelijke rijkdom. Toch komt alles weer terecht zonder een uitputtend gevecht. Het geluk zit in jezelf, diep in je hart.

Juist de dagen die gaan komen, is het vlak bij je, het heeft op je gewacht, je hoeft het alleen maar te vragen en zacht in jezelf toe te laten, zodat ik het liefdevol over kan dragen. Pak het maar zachtjes op, sluit het in je hart en voel datgene wat je verwacht. Ik mag en kan je geven, in deze voor jou eenzame feestdagen, een arm om je heen. Ik weet wat je voelt en bedoelt. Heel veel liefde, kracht, rust, en geluk.

Een vredeswens van een alleenstaand, toch nog gelukkig mens….

Mams van sabrina dec. 1994

Van en voor mijn dochter Sabrina

Mijn dochter was vroeger een gabber vrind….
Mijn dochter deed vroeger aan hakkùh, in haar Australia pakken.
Lieve meid, ik zag je aan en ga, jij liet je horen, je muziek deed je herboren.
Je slikte, snoof, je gebruikte helemaal niets, je leefde je gewoon helemaal uit.
Hele dagen liep je in het gelid, vol ontzag jij moet dit, jij moet dat, niets mag.
Volwassene wilde jou heel veel leren. En jij ging je af reageren, op je eigen manier kind zijn.
Een dag vreugde, dan weer angst. Jaren luisteren en leren om toch nog een veilige haven aan te meren.
Onze kinderen moeten er doorheen, gaat vaak gepaard met stil geween. Kinderen hebben iets uit te dragen.
Vandaar ouders, leerkrachten, en wijze ouderen sta open voor al hun vreugde en eigenwijze grappen.
En laat ze onbekommerd, kijk er dwars doorheen, geef ze het voordeel van de twijfel….
Laat ze hakkùh in hun Australia pakken.
De juiste definitie van gabber is Maat /vriend. En niet neon nazi, drugs gebruikers.
Vandaal en nog meer van die inhoudloze kreten. Vooroordelen dat zijn het, mensen kijken alleen naar uiterlijk.
Kale koppen en die pakken zijn maar bijzaak, een gabbergevoel komt van binnen uit.
Als we het ooit beter weten…hunnen we het dan pas beter doen.Maar tot zover.
Gaan we lekker door met HAKKÈH.
Was geschreven en gezien, Ma van Sabrina Josephine

 

 

Tel: 0165-327343 - Mobiel: 06-34141605 - E-mail: mediumjosephine@kpnmail.nl