-

Als je iemand verliest...

Zielspijn … omdat jij niet meer bij mij kan zijn

Ik zie je meer en meer, kan je niet meer achterna.

Ik neem je enkel in mijn armen, om je te verwarmen.

Ik zie je strijd, je pijn, je onmacht, weinig kracht.

Je staat ervoor, je moet er doorheen, met stil geween.

Laat het mens los, laat gaan, in liefdesgebaar.

Maar je sterke geest wilt nog zoveel doen

Lichaamspijnen, en vele klachten, verzwakken je krachten

Elke keer een beetje meer, verder weg van mij heen.

Toch…je ogen stralen, heel sereen, glijd je verder heen

Je kan en mag nog zoveel uitdragen, in liefde.

Met antwoorden en menselijke vragen.

Een dierbaar mens gaat straks van je heen.

Nu al mag je samen verwerken, in gedeeld geween.

Je lichaam verzwakt, steeds meer en meer.

Je kijkt mij aan, toch nog met levenskracht.

Je zegt: hou me even vast, heel lang, ik ben een beetje bang

Lieverd, laten we deze angst samen delen.

Al delend in leden smart, krijg je nieuwe kracht

Bedankt dat je er bent, bedankt dat je er was

Ben blij met elke dag, dat je nog verder mag

Op een dag wordt het bijzonder licht om je heen.

Geen angst, geen pijn, onmacht geen geween

Liefdesengelen, spelen en zingen, speciaal voor jou

Ook die je aardelijk achterliet, eenieder die van je houdt.

Ook zij krijgen kracht, liefde, een regenboog in kleuren.

Vanaf die andere zijde, mag en kan je ieder opfleuren.

We bevinden ons nu nog op een onbekende weg.

Een landkaart zonder wegen of aanwijzingen.

Vol met hindernissen, neem ze met liefde.

Tot het einde toe, alles heeft een doel.

Eens heeft voor ieder het onbekende een gevoel

Zo is het goed, zo mag en kan het zijn.

Vrede en rust diep in mijn hart, wij aanvaarden.

Want, onze enige echte troost en geboorterecht is:

Geboren worden, en weer sterven.

En dat is de zin van ons leven.

Om elke keer weer door te geven.

Was geschreven en gezien, door gewoon “Josephine”

Dat is ons geboorterecht. Zo groeien we naar een ander leven hierna.
In elk leven worden we afgebroken om weer mooier te worden opgebouwd.

Iemand los laten waarvan je intens hou, geen afscheid kunnen of mogen nemen. Nog zo veel willen zeggen. Het spijt me zo…van … zoveel. Zowel de ziel die over is als wij op aarde…ik wilde nog..zoveel.

Hoe gaat het met die en die, nu hij of zij dood is?? Is hij gelukkig, mis hij of zij mij ook zo!

Als geschenk …mag en kan ik bemiddelen. Hij of zij “daar”jij of ik “hier”met een oneindige liefdesenergie in zuiverheid, worden we samen één gedachten…ik pak uw hand…een laatste woord, 'n traan toch nog een afscheid…een knuffel, ieder kan dan weer verder.

Hij of zij daar, en wij hier.

Lieve ma, mag ik even….

Al deze jaren heeft ze weten te vergaren, een prachtvrouw van bijna tachtig jaren. Een leven vol met hindernissen, een gegeven, oorlogen, watersnood, en hongerjaren. Om te blijven staan, en te overleven. Om zo telkens weer, liefde, waardes, en normen door te geven. Eens droeg zij de kroon van schoonheidskoningin. Zestig jaar gelee, maar nog net zo mooi als in den begin. Een moeder met uitstraling, een kinderlijk gezicht. Een meelevende lach, een blijk van evenwicht. Elke dag een rimpel meer, toch stralen uw ogen steeds vaker; je blik is liefdevoller keer op keer. Net als bij zo velen, een licht in de duisternis, dat je voor altijd mag en kan delen. Elke dag samen delend, een lach en een traan. Blijdschap dat u nog steeds mag leven. Lieve kleine sterke vrouw, het is hier, en daarom, dat ik zoveel van u hou,

Voor altijd uw dochter, “Josephine”

Woorden die ons troosten is liefde die ons heelt, zomaar ongevraagd.

Ongevraagd : ben jij geboren

Ongevraagd : mocht jij je leven beleven, net als zo velen, en ging er veel aan jou voorbij.

Ongevraagd : als baby, kleuter, tiener, een volwassen mens met in jou hart altijd wel een onvervulde wens.

Ongevraagd: in elke fase dook jij het leven in, een strijd die je met liefde aanging.

Ongevraagd : kreeg jij je eigen recept, voor geluk, en vrede, een mengeling van inspanning strijd, kalmte en angst, het materialisme van deze tijd werd toegevoegd.

Ongevraagd : een recept voor, hoe kan ik mijn minderwaardigheid en tekortkomingen overwinnen. Het vertrouwen geven aan mensen die wat van mij wensten. Mijn persoonlijkheid ontwikkelen, mijn plaatsje opeisen in deze keiharde maatschappij. Om te leven en overleven.

Ongevraagd : wilde je jou leven dubbel leven. Elk uur telde voor jou voor twee. Net alsof je het altijd hebt geweten. Daarom mogen en kunnen we je ongevraagd nooit vergeten.

Ongevraagd : ging je zomaar van mij of ons heen.

Ongevraagd : liet jij mij of ons alleen. Je liet ons achter met een diep alleen geween. Waar ga of ging je heen. Ongevraagd heel alleen.

Ongevraagd : kan of kunnen we niet met je mee. Het is mij of ons niet toegestaan, je mocht helaas alleen gaan. Zelfs gevraagd mogen en kunnen we niet mee, in jouw nieuwe bestaan.

Ongevraagd: blijven we achter met vele vragen, angsten, verwerking, aanvaarding, kwaadheid, verdriet, het waarom, hoe moet ik of wij nu verder. Ongevraagd zitten wij hier nu middenin.

Ongevraagd : mag en kunnen wij je niet meer liefhebben. Wel in de geest, maar niet in ons aardse bestaan.

Ongevraagd : moet ik of wij nu gaan verwerken. Gelukkig word dit mij of ons dit toegestaan.

Lieve nabestaanden:

Ongevraagd: ben ik geboren, en weer heengegaan. Dit leven werd mij gegeven om weer af te geven.

Ongevraagd: is de tijdsduur een gegeven waar ik mee mag en kan leren omgaan en leven. Ieder wordt geboren met een bepaald doel. Dat is wat ik van deze kant nu weet en voel. Tezijnertijd mag en kan ik u naar het antwoord dragen, in lengte van vragen.

Ongevraagd: omringen rust, liefde, inzicht en kracht mijn verdere gebeuren, en opent één voor één voor mijn aangezicht vele geestelijke deuren, met vele geuren en kleuren.

Ongevraagd: ga ik nu heel veel leren. Een gegeven om deze geestelijke rijkdom tezijnertijd door te geven.

Ongevraagd: mag ik vanaf een andere sfeer nu voor jou of jullie zorgen. Wanneer ik zover ben met de dag van vandaag en morgen.

Ongevraagd: mag en kan ik jullie inzicht geven in het aardse leven.

Ongevraagd: word dan pas gevraagd…jij of jullie mogen nu vragen…zodat ik je kan horen… om je liefdevol verder te dragen…totdat jij ongevraagd mag komen…dan sta ik voor je klaar…

Met een oneindig liefdevol ongevraagd gebaar…

Was geschreven en gezien, door mens en genezend medium:

Josephine, oktober 1999

Een liefdevolle groet en wens, van het overgegane mens

Een jaar geleden, sinds ik uit mijn stoffelijk lichaam ben weggegleden. Lieve kinderen, ik zie op jullie neer, steeds maar weer. Hand in hand staan we intens gelukkig, en kijkend terug op onze menselijke fouten, herkennende nu die van jullie. Nu.. Die van jullie waren de onze, zijn de onze. Onze waarheid wordt later jullie waarheid. We helpen zoveel we mogen en kunnen. Ieder mes moet er doorheen. Wij mogen hier boven zien, begin en einde, van een nieuwe hindernis, met inhoud van veel ellende. Wij mogen nu samen zien het waarom. Lieve kinderen, als voor jullie het begin begint, kijken wij al naar jullie einde, ellende. Dan zien wij blijdschap en aanvaarding. Van elke traan mogen jullie leren. Laat pijn en verdriet om ons, nu eens helemaal los. Geef het maar door, deel het met ons beiden. Huil, ben boos, doe maar, wij zijn ons aan het voorbereiden. Dan pas kan en mag je door je tranen heen en weer lachen. Wij lachen en huilen met jullie mee, wanneer jullie huilen, kijken wij lachend naar het einde, van weer een vermoeide hindernis, al zoekende naar een ieders eigen waarheid. We zijn zo ver weg, maar o zo dichtbij, we dragen jullie overal naartoe en doorheen. Probeer ons aan te voelen, dan eens op een dag, mag en kan je weten wat wij hier mee bedoelen. Kom allerliefste kinderen, lach nu door je tranen heen. Maar onthoud deze waarheid, huil wanneer je moet en wil huilen, ben boos wanneer het echt niet anders kan. Zeg nee, wanneer je nee bedoelt, zeg ja, wanneer je het anders bedoelt. Dit gegeven mogen wij van deze zijde overdragen, hopelijk verminderen jullie vele vragen, gooi alle schuldgevoelens overboord, en ga verder met je leven, zet je pad voort. Nu mogen en kunnen we veel meer voor jullie doen. Lieve kinderen, een liefdevolle groet. Houd moed, ga verder, wij zeggen geen vaarwel. Wij houden voor jullie allemaal een plaatsje vrij. Heel dicht bij ons in de buurt, eens voor altijd samen. Lieve kinderen, deze woorden zeggen wij samen. Knipoog naar het leven, dat wij jullie hebben gegeven. Was geschreven en gezien, door: mens en medium:

Josephine.

Een moederlach

Een moederlach, dat lacht.

Een moeder die altijd aan je dacht.

Een moeder die altijd op je wacht.

We keren altijd weer bij moeder terug.

De een langzaam, de ander vlug.

Een moeder slaat haar vleugels dan open.

Terug …eens ben ik er onderuit gekropen

Heel even de wijde wereld in…

Maar niet voor lang, ik kom gauw terug.

Ik ben groot, en nog zo klein, en een beetje bang.

Dat zegt mijn kleine ik, in mijn volwassen lichaam

Even kind weer zijn, voor een moederhart dat lacht..

En wacht…

Ik kom snel naar je toe met een warm hart…

En rode rozen; je laat me blozen…

Je moederhart gaat open,

Je dankbaarheid straalt uit je ogen…

Tot tranen bewogen…

Een verzoeningsroos…voor een moederlach…

Een verlegen lach…opent een vleugelgebaar…

Een omhelzing…voor samen één…

Een blik om vergeving…een moederhart dat allang wacht

Een opening…een nieuwe moederlach,

Maak voortaan..moederdag elke dag…

Een gebaar van jou…voor haar

Lieverd ik hou van je, dag moederlach met moederdag

Ps. Kon je mijn gedachten lezen

Dan zou je heel gelukkig wezen.

Genezend medium, Josephine Otto.

Vaderdag

Vaders werken vaak hele dagen…

Zonder zeuren of vragen…

De zogenaamde sterke vaders moeten er doorheen.

Gaat vaak gepaard met diverse klachten.

Vaak innerlijk een sterk stil geween.

Dus, allen die een vader rijk zijn,

Wat mag hij verwachten…

Een knuffel…aandacht…rust.

Één werkeloze dag...een genietdag

Met een liefde en waardevolle lach

Laat ons deze dag héél even weer kind zijn

Het is goed vertoeven in vaders veilige armen.

Om ons te verblijden en te verwarmen

Deze vonk schiet dan vlam, vlam wordt vuur…

Twee mensen samen één…

In liefde voor lange duur…

Onze vaders die zijn overgegaan

Een groet, een liefdevol gebaar

Hé pa… jij daar, héél hoog vanuit de geest..

Een dikke knuffel…van u…houd ik het meest. Josephine Otto

Mijn foto, vader…speciaal voor jou…kind..omdat ik van je hou…pa.

Ik was je kind, jij was mijn pa. Ik kende je niet, jij kende mij niet…toch leefden we in elkaars bestaan. Ik had nog nooit echt met je gepraat…toch leefden we in elkaars bestaan. Er is weinig geknuffeld of gekust…u kon het mij niet geven. Omdat u ouders vergeten waren, het eerst aan u te geven. Die ouders van deze ouders is het liefdespakket vrijwel onbekend. En zo komen wij steeds verder in een visuele menselijke cirkel. Nu is de tijd…en mens gekomen…dat we deze waarheid mogen en kunnen doorbreken…in geestelijk weten. Dit is winst in puur geestelijk vermogen, voor de dag van vandaag en morgen. Zoals …wat u zelf als kind niet mocht beleven…kon u als ouder moeilijk…bijna niet doorgeven…jammer heel jammer…en toch…leefden we in elkaars bestaan. Ik was een onbegrepen moeilijk kind, maar héél speciaal. Ik zag, hoorde, voelde…een gevoelig kind…ik voelde veel te veel. Net als jij mijn lieve pa…dacht ik, dat iedereen zo was. Spierwitte haartjes…een engelenkind een lieve lach en ieders vrind. Een foto…veilig in jouw sterke armen, met mijn armpje, stevig om jouw nek heen…een voor mij nu dierbaar gebaar. Eens waren we heel dicht bij elkaar, een innig lief gebaar. Met twee jaren…zo klein…kon en mocht ik al liefde op gaan sparen toch leefden we in elkaars bestaan…u bent veel te jong overgegaan naar dat andere bestaan. Er was niets meer te vragen, je kon mij allang niet meer dragen…

18 jaar later…nu pas mag en kan ik weten het waarom…nu pas mag ik weten wie je was, en wie je bent het waarom…antwoord op zoveel vragen, jij was ik, ik was jij, wij allebei…vanaf die hogere kant kon en mocht je mij naar het antwoord dragen. Jij hebt zo'n mooie taak daar aan die andere kant, vol liefde draag je mij behoedzaam overal heen. Door rust, inzicht, licht, en veel liefde, mag je beleven van het hogere, om via mij als medium dit alles door te geven. Toch leven we in elkaars bestaan. Die geestelijke rijkdom die begeleidt wordt door uw vrienden en gidsen, van gene zijde mag u doorgeven aan een ieder die er zuiver om vraagt. Datgene wat er doorgegeven wordt is teveel voor mij alleen. Als mens en genezend medium mag en kan ik de schakel zijn van uw bestaan. Vol dankbaarheid wijdt ik mij aan deze taak. Samen met u ben ik nooit meer alleen. We praten nu veel vanuit de geest met elkaar. Ons doel samen in één gevoel in liefde, kracht, wijsheid, licht en energie. Nu is de tijd gekomen om samen door te geven en uit te dragen aan een ieder mens met een zuivere wens, om oprecht hulp zowel geestelijk als lichamelijk durft te vragen. Wij zijn samen één. Iemand en niemand, niemand en iedereen. Mens en medium…één ziel en één hogere hij. Waar krachten worden gebundeld, wordt liefde vermenigvuldigd. Kom, lieve foto pa…laat ons wederom verdergaan…en er zijn als we worden geroepen, of als we hard nodig zijn…zowel in het geestelijk en of lichamelijk menselijk bestaan…kom geef mij uw hand, om verder te leven voor altijd toch nog in elkaars bestaan.

Josephine, mens en genezend medium.

Een geschenk….zomaar…
Ik heb zomaar iets moois mogen zien

Een mens ging heen ,toch nog onverwacht…
Maar zo teder, zo zacht…
De zachtheid van het gezicht,zo mooi…
Een dwarrelende veer zo ongelooflijk teer
Er zijn bijna geen woorden voor..zo sereen..
De zachtheid van je adem,je ogen hielden de mijne vast..
Steeds zachter en zachter…een traan rolde uit ons rechteroog
Die van mijn was voor jouw..en die van u was voor mijn..
En plots was je los..net als die veer vloog je heen..
Zoveel licht..zoveel liefde..zoveel vrede..zoveel rust..zoveel…..
Dat ik dit heb gekregen ,een zeldzaam cadeautje ..
Zomooi zoveel overgave zoveel kracht in overdracht…
Met dit geschenk kan ik weer met mijn leven door,en ga ik er weer voor..
Een voltooiing van een gedragen leven,al met je geboorte meegekregen..
Een lach en een traan zo begon en stopte u leven..
Dankbaar dat ik dit mocht beleven..
Ik ben absoluut niet bang meer van de dood..
Zijn ogen hebben iets waargenomen..vol verbazing en ongeloof…
Juist dit houdt mijn nu in leven..ik voelde..hoorde..en ik mocht veel zien…
Ik kan nu geduldig wachten,het is nog niet mijn tijd..moet mijn taak voltooien…net als iedereen…
Voor de dag van morgen..misschien jij en dan ik ..of andersom..
Ik weet ..dit wacht op ons…hand in hand..zij aan zij..
De dood is een begin van een nieuw leven..
Blij dat ik je mocht ontmoeten,en van je leren,ik zal je missen..
Maar het is goed zo…lieve schoonpa,het was mijn een waar genoegen..
Bescherm en omring ons met uw liefde,als het kan en mag…
Dag kanjer..een knuffel..een laatste groet…
Ooit graag tot ziens…was geschreven en gezien..
Uw schoondochter Josephine..dag pa…adios vriend…….

Mijn moeder schreef vroeger ook gedichten
Ze wilde altijd al een boek schrijven.
Ze had zelfs al een titel bedacht. Zij die de lasten droeg… zodra mijn boek uit komt,draag ik het op aan haar.

Zij die de lasten droeg van haarzelf

Haar ouders..en voorouders..
Zij droeg het weer over op mij.
Al die lasten en rugzakken heb ik afgelegd.
Ging gepaard met veel praten,angst en tranen.
Ver weglopen en weer terug..toch maar gebleven.
Ben er bevend en trillend doorheen gemoeten.
En nog steeds werk ik aan naweeën flarden.
Vandaar dat ik veel afweet van familieopstellingen.
Als mens kan ik heel ver meelopen met familieleed.
En dat beetje van Maggy…hobbelt toch altijd mee!! Zo voegen we mens en medium samen.
Op zoek met familie naar oorzaak en gevolg.
Ik wil u als kijker deze twee gedichten niet onthouden.
Ik ga ze uittypen precies zoals mijn ma ze neer schreef.
Het ene ging over vandalisme,heeft in kranten gestaan.
Het tweede gaat over haar broertje die heel jong is overleden.
In gedachten zou ze zeggen…net als toen… kon je mijn gedachten lezen.. Zou je nu heel gelukkig wezen..
Ze is nu 8jaar over..ik voel haar meer en meer. Lieve mams…speciaal voor jou.. Omdat ik van je hou…xxx
Mijn broertje Gerardtje….Hendrik.
Vader en moeder weg die tranen.
Ween niet over mij.uwe Hendrik leeft gelukkig. S
Peelt in de engelen rij. Toen ik ziek in bedje lichgint,vast mijn oogjes sloot.
Droeg een zeraf mij uit de hoogte mij in Maria”s schoot.
Waarom zout gij dus nu treuren. Liefste moeder mijn.
Waarom vaderlief gij wenen,hier kan ik beter zijn.
En ook gij mijn liefste broer en zusjes. Hier ben ik beter nu.
Vaarwel moeder ik ga nu vlechten witte hemelkransen nu juist als hier de engelen dragen,
Een voor pa broer zusjes en uw.
Schrij maar niet om mij want bij de engeltjes hier boven speel ik toch zoo blij.
Hendrikje----vaarwel

Vandalisme “

Jongens staak nouw toch dat schrijven.
Op die mooie tunnelmuur.
Staak nouw toch dat vandalisme.
Waar moet dat toch naar toe op den duur de mensen kregen mooie hokjes, om te wachten op de bus.
Weet je echt geen betere klus. Klieder die nouw toch niet vol zeg!!!
Je kunt geen spanning huis voorbij gaan of er is op gekrast.
Laat dat nouw eens uit je bast!!! Wat moet er van ons stadje worden.
Als we als maar verder gaan.
Met een anders goed te schaden breng die agressie eens tot stand.
Gooi die spuitbus op de vuilnis.
Zing eens in een andere toon, zoodat iedereen kan zeggen steenbergen lief.
Wat ben je schoon. Adiana van dessel. Lieve ma,als u mij kan zien en horen.
Ik had en heb u nu zo lief soms kon ik je zo intens missen. Nu is er vrede in mijn hart en blijdschap.
Soms heb ik je hulp zo hard nodig.
Dan schreeuw ik het uit…net als jij vroeger.
Als ik dan vroeg..ma war doe je nu of wat is er !! Je vertelde dan..
Dat je voor de wereld huilde,ik keek je dan verbaast aan.
Van de zenuwen ging ik dan lachen een beetje.
Nu snap ik je…. Ik schreeuw soms net als jij… voor alle mensen en de wereld om mij heen.
Lieve ouders..pa en ma.. Geef mij elke seconde de kracht en liefde.
Geloof hoop en liefde en geef mij jullie warmte.
En alle papa”s en mama”s hoog hierboven.
Help ons hier op aarde…we zijn soms zo klein..
Alle opa”s en oma”s blijf paraat en alert..
Al die rechten en plichten.
Oorlog en veel verdriet en pijn.
Het komt op ons af…als een snelle trein.. Willen jullie allemaal vanuit waar en daa
R.. Onze beschermengelen….zijn… dank…van ons allemaal… ooit tot ziens…

Was getekend..ik..jij..hij..en wij.

 

 

Tel: 0165-327343 - Mobiel: 06-34141605 - E-mail: mediumjosephine@kpnmail.nl