-

Als troost…eten om te vergeten

Vol onbegrip, een tienjarig te dik kind. Ik zag, voelde, en wist zoveel, teveel…ik kon nergens heen. Ik voelde mij vaak een dikke blonde fee. Als troost en om de eenzaamheid te verdrijven, at ik vaak te veel, en voor twee. Elke dag groot feest, patat, snoep, veel te veel. Ik wilde slanker worden, alleen niet voor mijzelf. Ik wilde heen, niet meer leven, niet meer delen, mijn stil alleen geween, niemand die mij begreep, niemand die voelde wat ik bedoelde. Weer een te diep dal, te veel voor mijn als kind, weer een vreetaanval. Mijn visiele cirkel was allang geboren. Niemand dacht ik, kon mijn hulpgeroep nog horen. Zo kabbelde mijn leven voort, steeds verder weg van de bevrijdingspoort . Op mijn trouwdag een slanke den..misschien voor hem?? Toen is de ellende opnieuw gekomen. Dik, dun, om en om, een kind…een nog groter probleem werd geboren. Nog véél meer, dan scheiden doet diep lijden . Dansend op een te dun of veel te dik koord, overlevingstocht in een woord. Het snoepen bleef ik trouw, een slanke dan weer dikke vrouw. Gescheiden, eenzaam en heel alleen, geen zin, nergens heen. Roken, verkeerd eten, finaal door het lint. Gelukkig was daar nog, mijn kind, mijn allerbeste vrind zij war mij voor het leven gegeven, de zorg om haar omringde mijn bestaan. Nieuwe vrienden, nieuwe ronden, nieuwe kansen jaren later, ik sukkel nog steeds voort, weer verder weg van mijn bevrijdingspoort. Help, ik wil terug, te ver gegaan is het nu nog niet gedaan. Dan pas, van zover gekomen, mocht ik mooier gaan dromen. Ik kreeg hulp van boven, ik ging en kon weer geloven. Ik kon en mocht mensen gaan helpen, met dezelfde angstdromen. Toen is mijn gevecht pas echt begonnen, zeven jaren lang, te gek voor woorden. Maar nu vocht ik voor mijn eigen belang, ging niets uit de weg, was voor niets of niemand meer bang, vocht als een stier, tegen onrechtvaardigheid, en elke echte klier. Ik kroop vol smart, vergezeld met onmetelijk veel energie en kracht. Terug en door mijn bevrijdingspoort, naar een beter en liefdevol oord. Een diepe wens was uitgekomen, mijn wens, voor dit verdwaalde mens. Ik stopte met roken, zomaar ineens. Ik stopte met vlees, vaak het meest. Ik stopte met koffie, zodoende geen koek meer en toffees. Ik stopte met mezelf zwaar depressief te voelen. Ik stopte met een keer per maand een glaasje wijn, vaak po gedronken. Mijn gevecht was begonnen, vol trots schrijf ik dit neer. Ik heb gewonnen mijn begeleidend genezend medium, kon en mocht mij genezen.

Mijn liefdeswens als mens en medium, wordt hopelijk de uwe

Vervolg …

Het medium hielp het mens het meest, het genas de grootste vrees. Mijn eetprobleem was aanvaarding geworden. Ik kon en wilde, van mezelf leren houden, al zoekende naar mijn eigen waarheid. Mijn eetprobleem, met vallen en opstaan, elke keer weer opnieuw. Een lange, lange weg vol tegenslagen, met wel duizenden vragen.

Al die pillen, diëten en vetvreters helpen geen zier, ja, de winkelier, die lacht en heeft plezier. Het probleem zit altijd diep van binnen, reden genoeg om daar mee te beginnen. De oorzaak aanpakken, die bestrijden, niet de symptomen. Al doende is ook mijn waarheid geboren. Een ieder mag en kan mij nu weer horen. Het moeten is houden van geworden. Gewoon anders gaan eten, niet uit eenzaamheid jezelf volvreten. De eerste keer mislukt, de tweede keer glans rijk overwonnen. Ik leef nu gezond, pluk de dag van vandaag, niet die van morgen. Ik voel mij bevrijd en vrij. Een liefdesgeluk diep in mij, maakt me zo ontzettend vreugdevol en blij. Alles is niet voor niets geweest, vol dankbaarheid mag en kan, en ga ik iets beloven. Ik heb dit leven moeten beleven, om door te geven. Bijna al mijn lichamelijke en geestelijke problemen, zijn ver achter mij gebleven, kijk vooruit, en ga door met leven. Want de diepste kracht zit in het niets. Geloof en hoop, en laat bijtijds los, aanvarend is de situatie loslaten. Laat dit je drijfkracht worden, bouw een krachtig, geloof , moed, rust en vertrouwen, vanuit jezelf en de wereld om je heen. Ga je geest verruimen, en laat hoe, wie, wat, en wanneer langzaam verdwijnen. Probeer je lichaam met ontzag en verbazing, elke keer, weer te bekijken. Probeer zo gezond mogelijk je lichaam te bewonen. Dan ben je een mens die bereid is. We zijn niet op aarde om toevallig te reageren op gebeurtenissen, om zo onze tijd uit te zitten. Elk van ons heeft er voor gekozen, om hier en nu aanwezig te zijn. Als individu met een bepaald doel, of gezamenlijk als een eenheid, die zich inspant voor onze universele zin. Liefde is daarom de enige belangrijke bestaanreden van ons ieder leven, vandaar heel veel liefde, rust en kracht in overdracht. Gebruik periodes van stilte om jezelf te bevrijden van je eigen ketens. Neem zo veel tijd als ketens…tijd die misschien nog verborgen is. Wanneer u mag en kan loslaten, is daar de grootste kracht, wanneer je het eigenlijk… niet meer verwacht. Geef mij nu je hand? Dan mogen en kunnen we samen voort…ik weet als mens de weg. Ik wijs je de weg naar jou bevrijdingspoort, net tot aan de rand, ·jijzelf loopt dan naar de andere kant. Dan mag en kan, net als ik iedereen ook jou horen. Je bent dan net als ik opnieuw geboren. Ik won de strijd…wordt…wij…hebben de strijd gewonnen. Met steun vanuit de geest die liefdevol geneest… was geschreven en gezien, door mens en genezend medium:
Gewoon” Josephine”

>

Tel: 0165-327343 - Mobiel: 06-34141605 - E-mail: mediumjosephine@kpnmail.nl